Szeroki i dokładny obraz Rosji daje nam Ustęp III cz. „Dziadów”. Jest to autonomiczna część dramatu i przedstawia obraz carskiej Rosji, militarnej potęgi zagrażającej innym narodom, w tym także rosyjskiemu, nie liczącej się z człowiekiem, jego godnością i podstawowymi potrzebami. Ta część utworu nie łączy się z dramatem ani pod względem fabuły, ani ze względu na formę - ma bowiem charakter epicki. Wśród przyrody rosyjskiej ziemi widać drogi, którymi przemieszczają się kibitki wiozące skazańców w miejsce na tyle odległe, żeby nie mogli zagrażać interesom caratu.
Petersburg i jego przedmieścia pełne są budowli wzniesionych dzięki niewolniczej pracy narodów podlegających władzy cara, a więc \"krwią Litwy, łzami Ukrainy i złotem Polski\". Samo miasto Petersburg staje się symbolem carskiej potęgi i tyranii. Miasto to powstało na niezamieszkanych, dzikich i niedostępnych ziemiach. Był to kaprys cara, pragnącego zbudować na piaskach i błotach wspaniałe miasto. We wzniesionym na ciałach „stu tysięcy chłopów” Petersburgu spotkać można kopie najsłynniejszych budowli takich miejsc jak:Paryż, Rzym, Wenecja i Londyn. Przedmieścia Petersburga są puste, gdyż car na czas zimy przeniósł się wraz z dworem do miasta. Na ulicach samego Petersburga roi się różnojęzyczny tłum złożony z ludzi różnego pochodzenia. Centralnym punktem w mieście jest Plac Marsowy, na którym car codziennie dokonuje przeglądu wojsk oraz pomnik Piotra Wielkiego- twórcy miasta i potęgi Rosji, a zarazem tyrana winnego śmierci wielu niewinnych ludzi.
Copyright @ 2010 Podróże kształcą