Temat Rosji i to niejednokrotnie, pojawia się u naszego wieszcza Adama Mickiewicza. Niewątpliwie na podjęcie takiej tematyki miała biografia sławnego pisarza.
W 1823 roku odbył się proces filomatów i filaretów, w wyniku którego Mickiewicz został uwięziony w Wilnie a następnie zesłany do Rosji. Odbył wówczas bardzo znaczącą dla literatury podróż po Odessie, Moskwie i Krymie. Krajobraz orientu, czyli połączenie gór i morza zachwycił poetę do tego stopnia, że powstał cykl tzw. Sonetów Krymskich. Otwierające cykl „Stepy akermańskie” nie są jednak opisem Krymu, ale pejzażu okolic leżącego nad dniestrowym limanem Akermanu, czyli Biełgorodu. Poeta użył tu metaforycznego sformułowania wynikającego z pomysłu połączenia w utworze dwóch obrazów: stepu i morza. Uczucia lirycznego „ja ewoluują” od radości do smutku. Góra Czatyrdah jawi się natomiast poecie jako zjawisko niemal boskie, a fascynującym obrazem stają się morskie fale uderzające o skałę Ajudahu. Mickiewicza zachwyciła stolica chanów krymskich- Bakczysaraj, nazywany perełką Wschodu, droga nad przepaścią w Czufut-Kale, góra Kikineis, czy też Ruiny zamku w Bałakławie.
Copyright @ 2010 Podróże kształcą